| تبليغات | X |
پست الکترونیک آرشيو نفس ها تاريخ نگار نفس ها
خرداد 1387
اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آبان 1386 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 جستجو
پیوندها
وشتن واژه ها.....استاد ليثي حبيبي
گلزار ادب فارسي.... استاد نفيسي ادبيات وشعر...استاد روشن فومني لوتوس پروانه سفيد.......آرزو غفوري كافي مور...coffee more ....آرزو انجمن مجازي تازه هاي ادبي دريچه هاي شعر و زندگي.....اصلان قزللو دايره ي افسون...... اميرمحمد اعتمادي خاكستر............رضا زارعي شهرام معقول خودكاركمرنگ........علي پور براي دلم مينويسم......وحيده شادي آزاده بشارتي ناحبس مدل موفق مديريت....... ميرسجاد موسوي زخمي تازه..... نيزار......پيام سيستاني هجووووووم......احسان مهديان ربكا13.....نصير رضائي نژاد شعر كرمانشاه......مهرداد سنجابي مديريت منابع انساني.....افشين دبيري مديريت....مجيد ناظمي آن سوي خيال....محدثه شعر شبانه ي بي شك ..... رويا ابراهيمي زخمه بر تار وجود...... احمد رحيمي فرد هميشه منتظر......مهدي چرچي ستاره شدم نا كه در شب تاريك به چشمهاي تو چشمك زدن بياموزم.....مازيار خوشدل زندگی..... آرش و ايرن اجتماعي.....حميدي باران گنابادي شاعر لحظه ها....علي اميري دلوئي شروه نوشته ها.......حميدرضا اكبري فرزندآتش.....شادي كابين371.......نويد ساجدي آغاز زمين نزديك است.....مسعود فرشته ی مهربون..... محمد باران..... حسن :: قالب ساز :: روزانگي ها
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 |
اینجا قفس نیست نفس بکش
آرام تر بيا اينجا چشم هاي من منتظر قدم هاي توست چشمهاي تو
شب در ترانه هاي من به صبح ميرسد و گويي كسي، در حاشيه ي تاريكي به سوسوي شمعي فكر ميكند كه چشمهاي تو دورنمايي را ساخته |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387 ساعت 9:49
سرنوشت
سرنوشت خيره سر بدجور ميتازد به من
گرچه هربار از قفا، ناجور ميبازد به من
ميزند از ضعف، لاف قدرت و هربار باز
صبر من ميبيند و از شرم مينازد به من
بس كه سختي ديدهام از زندگي در اين جهان
غصه و اشك نهاني، خوب ميسازد به من
دستي از ظلم فلك، دستي دگر از عدل او
با سماجت هريكي بي وقفه پردازد به من
تا نگيرم آنچه را از جان و دل ميخواهمش
هرچه سنگ خاره ميخواهد بياندازد به من
دل كه سهل است، سر به پاي آرزو خواهم نهاد
باز اگر ظلم و جفا از نو بيآغازد به من
|+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 ساعت 10:26
گفتم از عشق كه تا باز بداني تا شقايق هست زندگي بايد كرد
چون رهگذري آمدي و باز فرو ريخت
آن خانه كه در دوري تو پايه نهادم آنقدر تو دشواري و پيچيده نهاني هرچند كه من پا به دلت ساده نهادم يكبار براي من ديوانه خدا باش اي آنكه برايت ز خودم مايه نهادم برخيز و بيا دست من از مهر به بر گير چون بر سرم از آرزويت سايه نهادم |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 9:25
دو شعر از گذشته هاي نه چندان دور
تو مثل بوسه ي باراني وقتي كه بي دريغ بر فرش چهره ي من نقش مي شوي گل ميشود تبسم دل روي لب مرا وقتي كه مثل نور بر مجمر خموش تنم پخش ميشوي اي روح نقره ايي تمام دريچه ها ذهنم سريع ميگذرد از پل زمان چون رستم خيال مرا رخش ميشوي
من به دنبال توام اي نفس سبز بهار تا ابد مال توام اي نفس سبز بهار سينه ام چاك شد از عشق گريبانگيرت غرق آمال توام اي نفس سبز بهار اوج پرواز شدن نغمه ي هرروز من است چون پر بال توام اي نفس سبز بهار از لبم گم نشود نغمه ي زيباي سرور چون پر از حال توام اي نفس سبز بهار
|+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت 20:57
خلسه
در هياهوي شب خلسهام ، طعمه جيرجيركهايي ميشود كه در گوشهاي از ذهنم آواز ميخوانند و من از وراي دريچهي چشمهايي كه مرا مينگرند به تاب تاب قلبم گوش ميسپارم و دستانت را به التماس بهار از اقاقي پر ميكنم تا شايد هيچ از نفيرم را در واژههايت تهي كند همين امشب كه گيسوهاي بلند ستارگان بر زانوان در بغل آسمان ميرقصند تو را گم ميكنم تا شايد؛ در آرزويي دور بيابمت اما گويي هنوز خلسهام طعمهي جيرجيركهايي است كه در گوشهاي از ذهنم آواز ميخوانند. 20/12/86
اگر وقتتون اجازه ميده يه سري هم به كافي مور بزنيد آخه منم جز نويسندگانشم .پست خانم غفوري (ارتباط) و پست من (شب و سكوت )است .راستي نظر يادتون نره |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 ساعت 17:40
باور بهار
در جايي همين نزديكي بهار را باور كردم و در چشمهاي تو از تصويرِ خود گريختم نفيرش آرامشم را قلقلك ميدهد در تاريكي مفرط سكوت صداها ميگريزند و تويي در ميانه ي در ايستاده با چشمهايي خسته از دويدن و قلبي كه شيپور ميزند خوابيدي پشت جسد من در گوشه ايي از انزوا و گريستي با اتاق بر جنازه ي شعر هايم و زمين دستهاي مرا خاكي فشرد وقتي كه من در جايي همين نزديكي بها را باور كردم $$$$$$_______________________________$$$$$ |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در جمعه نهم فروردین 1387 ساعت 15:13
ابر و کویر
ابر غزلساز چون آغاز كرد دفتري از شبنم تر باز كرد هر ورقش را به گلي هديه داد بعد به رقص چمن او ساز كرد همنفس صبح چمنزار شد راز دلش گفت و نهاندار شد بعد به پابوس درختان رسيد از سخن تجربه پربار شد رفت و شد آويزه دامان كوه سجده كنان از جبروت و شكوه چون كه تنش را به سر صخره زد آمد از او دشت و دمن در ستوه خواست كه دامن بكشد از زمين تا برسد پيش جهان آفرين ناگه ازآن دور صدايي شنيد غرشي از عمق دلي خشمگين «تا كي عطش كام سرانجام من» «گم شده از جان من آرام من » «در هوس بارش الطاف تو خشك تر از قبل شده كام من » ديد كويري به عطش سوخته چشم به الطاف خدا دوخته پيرهنش پرشده از نقش خار درس صبوري و غم آموخته گفت كه راه من از اينجا جداست خرمي دشت كجا ، اين كجاست قصه شنزار پر از تشنگيست حكمت آن نيز به دست خداست ابر ولي پر شد از آيين شك تا برساند به كوير او كمك گفت خدايا بده فرمان به من تا ببرم از تن خشكش ترك سيرت نيكوش عيان كرد و رفت خُلق در و دشت جوان كرد و رفت بر ورق دلزدگي خط كشيد پشت به آيين جهان كرد و رفت 23/12/86 |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 ساعت 12:21
ترانه ماندن
ميخواهمت براي تمام سجودها چون بال هاي تيز براي فرودها مثل تمام خنده به تو چشم بسته است آهنگ غمزده در اين سرودها تا انتهاي فاصله تنها نگاه توست تفسري از تماميِ بود و نبودها نقشي بزن به گونه ي تلخم براي خود با سيليت، نقش تمام كبودها اينجا فقط، فاصله معنا نميشود از كوري چشم بخيل حسودها تا انظار بعد مسيحا شوو بيا اي منجي مصلحِ كل جهودها بر لب ترانه ي ماندن براي توست قايم نشو پشت سكوتِ درودها |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در شنبه یازدهم اسفند 1386 ساعت 18:25
اشک باران
تو را اي اشكِ باران ديدم امروز كه باريدي به روي سبزه زاران تنت ماليد بر سبزي جانم شدم خرم از اين نرمي باران تنم روييد و جانم زنده تر شد به هرباري كه باريدي به رويم دم آخر كه ابر زندگي رفت به شبنم جلوه دادي تار مويم
مرابوسيدي و آرام رفتي شبيه خاطرات دورِ امروز نگاهم مانده بر آبيِ بالا كه مي آيي كنارم مثل ديروز؟ ولي خورشيد مي تابد وآبي هنوز از لكه هاي ابر خالي است دلم در دست دلتنگي اسير است خودم ماندم كه اين ديگر چه حاليست دعا كردم بيايي باز, باران نمازي خواندم وآهي كشيدم وباز از انتظاري ,دستِ خالي به يك اميدِ طولاني رسيدم يقين دارم نگارا خواهي آمد اگرچه دركوير, اين حرف روياست ولي از ردپاي اين همه ابر هنوز اميد باريدن به دلهاست |+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 ساعت 19:2
حدیث چشم
وزنِ تمام شعر من چه ساده و شنيدني مثل بلورِ شيشه ها صاف ولي شكستني آنچه ثقيل ميكند شعر سليس ذهن را نام تو بود و اين همه قافيه هاي ديدني وه كه تمام بودنم جمع شده در اين نوا روح تو شعر زندگي,نام تو عشق ماندني شب كه حديث چشم تو بر مژه ام سوار شد شد همه ي وجود من بال و پر پريدني تا افق خيال تو پرزدم از ضمير دل تا كه همه فاصله ها گشته ره رسيدني اي همه ي اميد من باز رها مكن مرا تازه به جان رسيده است اين تن سردومردني
|+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386 ساعت 13:37
برای تو
باسلام خدمت دوستان گرام
از تاخیر دو ماهه ی خود پوزش میخواهم اما با شعری از خودم در خدمتتون هستم امیدوارم که نقدهای ارزنده ایی را شاهد باشیم سپاسگذارم شادی خوشدل
برايت گفته ام شعري كه مثل نخلهاي سبز هزاران دانه ي خوشرنگ خرما را به پاي مريم آبستن شهر تو خواهد ريخت برايت گفته ام شعري كه روح زنده بودن از دم عيسي ايي اش در تو شود لبريز برايت گفته ام شعري كه هر ليلي و مجنوني كه مي آيد در آن از آن همه آشفتگي ها ميكند پرهيز برايت گفته ام شعري كه نقش بي ستوني را كه فرهاد از سر شوريدگي ميكند در آن گويي نگين ساده ايست از نقش يك آويز برايت گفته ام شعري كه تنها ياد تو در برکه ي ياد منِ آشفته ات جاریست برايت گفته ام شعري كه در آن پاسخ:( آيا كنار من تو مي ماني) فقط آريست
|+| نوشته شده توسط دست نوشته ها در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386 ساعت 18:43
|
